Ingezonden gedicht

Bijna Thuis!

Je kijkt naar buiten
met gebroken ogen
wat zie je nog?
Wij staan om je bed
maar toch ben je alleen.
Zijn we je nabij
of gewoon bij je?
Een veel zeggende stilte
of niets zeggende woorden.
Na de laatste injectie
en een kus
gaan we, één voor één
en verdwalen al
bij de voordeur.
Maar jij weet de weg
bijna Thuis!

Cor van Vliet