Zware wijn


jij woont in een wereld
waar mensen elkaar bezitten
een relatie hebben, maar niet zijn
ik mag slechts hun bezieling lezen
hun wijzen op eigen refrein

wat is verleden, wat is heden
wat werkelijk en wat is droom
doet maan jouw heuvel zwellen
rijdt jouw vrouwzijn op de maan

't beeld dat door mijn dromen danst
zo zwaar als groot verdriet
maan is in een waas gerezen
door aderen stroomt het zwart
en vliedt

tast ik jou af als wind de rozen
jouw knoppen zwellen op de wind
twee rozen en ze botten uit
langs klieren dringt het zoet aroom

in geur van zware wijn
en licht van kaarsen
wiegel 'k in jouw kleurrozet
wapperend met lang geluid

jouw vruchtvlees melkt
zo wit