gedicht van Hans van Druten
T'rug


ben jij, helemaal
op de plek waar je b'hoort
boven piano verheven

je tresje op springen
mondje roosbloedig
ogen op mijn geslacht

geslecht onze g'schillen
ga echt niet meer gillen
mijn bloed uit jou getand

in jurkroosjes verwant
ga je mij nu helemaal
verbouwen, word 'k

nu zoals jij
of was 'k het al
jij 't herkende?

net z'lang verwende
tot al mijn verf
in jou g'schilderd?