Mariposa


opgespaarde nestwarmte
uit al lang vergane kruinen
en je voetstappen
geplet in hoog vol gras

vliegen en vlinders,
kinderen en bijen
en duizend lachjes,
liedjes, mijmerijen

ik ween om de vrije vonken
de bij, het kind,
de vlinder en de vlieg
die in het licht
van puur geluk verblonken

wind, spelend met heur haar,
legt langs haar mouw
een losse knoop van goud
haar zuil van zuchten

wordt een wolkenkluwen