gedicht van Hans van Druten
Liefdes room


uit nevelvegen klinken zuchten op
een vogel tussen takken stoeit
daglicht het donker open rijt

de kim ontvlamt, een lichterlaaie
langs hemelen en aarde springt
hoort 'r bloed mijn vogel zingen

de dag waait open
'r hart een wilde roffel slaat
haar borsten open legt

zoet parfum waait van haar uit
'k leg mij neer in vochte dalen
fonteinen zingen liefdesroom

weiden verdromen ochtendgloed
d' appels in haar boomgaard blozen
zon jaagt vlammen op mijn lenden

muziek gaat door haar lanen rond