gedicht van Hans van Druten
Kom lus


al mijn spieren los
mijn zuchten ontlucht

sappen kantstroom en
hoog getild
op jouw ogen

weet dat je mij borst
altijd melkknijpneigt

jongen, 'k heb geen kind
aan borst, heb wel
een haven

meer in, meermin
meerplus, kom lus