gedicht van Hans van Druten
Wacht



de schaduwen
van blinkend witte wolken
omspelen jou
en overzeilen mij

bliksems van gemis
mij doorschichten
volgegoten met herinnering
dwaal ik langs lege nachten

de morgenwind ontrolt
zijn schuimende banieren
door vervalend nagrauw
van de nacht

de ochtend brandt
in hemelsblauwe vuren
mijn hart de dagen telt
ons scheiden van wat wacht