gedicht van Hans van Druten
Vannacht


steeds mooier word je
iets in jou weet het wel
en ook wat je voeding is

dit allermooiste beeld
neem ik mee
in mijn slaap
ga het opbouwen

stukje bij beetje
tot je naast mij ligt
dan ga ik je eten
begin bij je mond

eerst nog wat likkussen
tong pakken tussen
mijn vingers,

onwaarschijnlijk snel
bedwelmd, zak ik weg
jij mij bevrijdt
van 't alleen zijn

ik ruik je, buik je
steeds heftiger
totdat je ogen
heftig geknepen