Norwegian wood


uit je ogen de vonk
brandt in mijn hart
vervlogen mijn smart

zag je seinen terstond
hoewel diep gewond
kwam ik overeind

halve blikken geleên
waren wij twee
nu zijn we één

ga je weer werken
of strek je je vlerken naar mij

draaien wij cirkels
of passen niet meer in de wei

offer alles voor mij
jouw duivin, je duivelse vrouw

vruchten verboden vooral
gegist in ons bloed
in dronk uitgebracht

nooit meer gaan we naar huis
wij drinken elkaar
heel dicht huid op huid

hebben getrokken hoofdprijs
in goud uitbetaald
nooit meer, nooit meer naar huis