gedicht van Hans van Druten
Lot


waar je ook gaat of staat
met wie je bent
't is om het even

altijd voel je mij
dwars door je heen
de lijnen van het lot

navelen ons voort-
durend wedergeboortes
overal om ons heen

kijken wij uit elkaars ogen
voelen we hetzelfde
schrijven we gedichtjes

op elkaars hart
op bladnerven
van d' éénzielboom