gedicht van Hans van Druten
Kunst


sneeuwbollen in de zomer
omringd door blauw hortensia
sta jij te stralen
zó lieftallig, mijn hart

smelt, jouw lichaam
overhelt, wordt één
met mijn oog,
mij penseelt

naar hoger sferen
alles wat wij ontbeerden
springen van boomkruin
naar wolken en ver voorbij

zweven in elkaar
onze sappen branden;
als een raket naar de maan
eerste liefde slaat kraters

uit kunst van echt leven