gedicht van Hans van Druten
Gist


'k zuig de nektar
uit jouw paarse knop
jij drinkt de passie
uit mijn vaas

mijn druiven knedend
knijp je het gist
uit mijn bloed
geheel beneveld

lig ik achterover
en schok
en schreeuw

gistend los 'k op
in jouw rode mist