gedicht van Hans van Druten
Diamant


diamant op zich gewoon
koolstof zoals jouw lijf
zij het samengeperst
onder hoge druk en temp

straalt ook niet, tenzij
geslepen, gefacetteerd
bekeken, gefascineerd
door breking van licht

onder hoge druk van liefd'
ons lijf niet verbrandt
tenzij aan lucht bloot
gesteld; dan ongesteld

geslepen door korreltjes
diamant; 't kan niet anders
gaan wij hemels stralen
dit hebben wij verdiend

magische formule trekt
lijnen, slijpt vlakken
karaat, hoeveel, mandaat
over licht uit ziel naar hart