gedicht van Hans van Druten
Anger


jij dieft mijn aandacht
voel me door jou geslacht
telkens met je zachte woorden
laat ik me binden
met jouw gefluister mij omwinden
is dat soms verdacht?

ik denk van wel
jij weet mij soms tot kwel
steeds een schuldgevoel te geven
als ik al niet moet beven
onder jouw bestraffende blik

dan is het wel het kind in mij
dat op jouw boezem wacht
naar aandacht, net als moeder smacht
naar twee-in-een in de wei


met groot gewei
het damhert beukt
op zijn rivaal
zij wacht