gedicht van Hans van Druten
Zuiglipjes    















gekookte melk
afkoelt met een dun vlies

waarvan afgeleid
bloem binnenblad gevoel
ook jouw gestolde zuiglipjes

nat van aanraking
dauwdruppelend
honing luppelen;
lik ik het weg

oneindig aangevuld
ergens van achter je hart
of uit je ogen

mij streelwenend spruit
onbestemd geurend
jouw wangen blost
dagen om mij heen duft
Alle gedichten van Hans van Druten