gedicht van Hans van Druten
Twee duiven    
















'n ijle zonnestraal aarzelt
naar het bed
rood brandend
langs wingerdbladeren

bedwelmd
door 't aroom van haar huid
haar fluister mij verrukt
ga 'k in haar vochte ogen onder

leg brand in 'r schoot
stuipschok over mijn leden
onz' adem wierookt de ruimte
waar twee duiven samen huiv'ren
Alle gedichten van Hans van Druten