gedicht van Hans van Druten
Iets van een bloem    
















op 't lege strand
lillende vlokken
van trillend schuim
dat de wind waait

in plokken van zilverdons;
de zingende wind
juichend tekeer gaat
als een uitgelaten kind

roffelt met hamers
op ons aambeeld 'n melodie
uit de gloed van verlangen

haar lijf een ranke vogel
iets van een bloem
die danst in gewaad van damp

buk me over haar geuraltaar
Alle gedichten van Hans van Druten