gedicht van Hans van Druten
Voile    


avond bijna gevallen
ik niet, blijf rondjes
rennen door 't hoge gras

negligé wappert mee
afgezet met glinster
'k wacht tot jij zo scherp
kunt kijken tot voile oplost

domme man, zie je niet,
het is gewoon eetbaar papier
kom hier, eat me
Alle gedichten van Hans van Druten