Zalmen                      


zoals hun tongen worstelden
als zalmen tegen waterval opsprongen
door beren aan de kant geslagen

over elkaar heen kronkelend
op zoek naar ongekende schatten
't was adem die uiteindelijk vond
wat hen zo diep verbond

stokte even, net voor d'explosie
en het goud klaterde, verlichtte
manvrouw ineen, wereldbrand
daar lagen ze aan de kant

van waterval, onzichtbaar voor beren
losten langzaam op in avondmist
tot dauwdroppels vergaan
niemand meer iets anders wist

dan zalmen, beren
en hoe het tij kon keren