gedicht van Hans van Druten
                             Tover                      











meeuwen scheren je eerst kaal
en kantelen dan op storm
helemaal van jou vervuld

schubben lichten op
wind en water slijpen je lichaam
tot het geheim van deining
in roerloze zee en vuur
dat laaien noch doven kan

in stardust, laag fonkelend
aal ik om je heen
zwem in en uit, zuig j'een baby

getij verglijdt in liefdestover
Alle gedichten van Hans van Druten