gedicht van Hans van Druten
Schokkend                      


in ons nieuwe huis
wilden wij een warme vloer
en boenden hem samen
met vloeibare liefdeswas

ik op mijn hoogtepunt
hij een gouden glimlach
om mijn hals ketende

las de belofte in zijn zonneblik
en schokte duizend na
kon niet meer in de kleren
waar regenbogen nooit meer drogen
Alle gedichten van Hans van Druten