gedicht van Hans van Druten
                 Perzikhuid                      

















voer mij in 'n snoer van rozen
door briesje zacht bewaaid
heel, omstreel mijn weelde
steeds dunnere cirkels scherend

'k zoek kleurspiegel ogen
met waterparels overtogen
in slangendwangen
mijn hele lijf gevangen

met de geur van schaduw
echo's van ons pallet
tot nacht verdampen
loom van perzikhuid verstomen
Alle gedichten van Hans van Druten