gedicht van Hans van Druten
Ontstegen                      


ultieme krijger strijdt
eerst in zijn hoofd
dan in zijn hart
tenslotte scheidt zijn aard
licht van duisternis

zwaarden overbodig
strijd zonder geweld
door 't wieken van zijn vlerken
harmonie hersteld

voortdurend in extase
trilt alles in mij mee
met mooiste wezen op aarde

schuift mij langs hemelen
ontvouwt zijn vleugels
en zonder teugels wolken wij
als waren wij één wezen
Alle gedichten van Hans van Druten