gedicht van Hans van Druten

Vlam              



rede verdampte uit haar geest
gevoel ervoor in de plaats
haar kwellend met belofte
en met brandende vleugels greep

de aanraking van haar lippen
de lichte kreun die zij slaakte
en het gewoel van haar vingers
door zijn haren

haar kleed fladderde achter haar
als een vlam in de wind

dronken van elkaars hartstocht
gloeiden 'n paar wolken rood op
als dovende sintels van de dag