gedicht van Hans van Druten

Verhalen                



een kreet trekt cirkels
over roerloze plas
'k beluister 't wassen
van stil oeverriet

beuken donkeren de lanen
dwarrelen in m'n droomsfeer neer
zilverig waast op vochtige huid
't ijle licht onder bleekblauw

in 'r ogen en haren
draagt d' adem van de nacht
de hand die kan verhalen
in een taal van nerven
met zware ronde woorden