Rillingen        



langzaam wuift in vogelvlucht
't licht met paars doorweven
sterf ik in vaag gerucht
je lichaam rilt in al m'n zinnen

'k probeer de geuren te omzomen
de lucht van ongeremd beminnen
en 't zwellend zweven
van stil gejuich der wulpsen

nog even schalt geschater na
jouw land zwelt op genot
tot aan je gouden heuvel

raakt me steeds meer, bedreven
't vers met jouw vingers geschreven
geest van gemis verdreven