gedicht van Hans van Druten
Oorlogskind        

















sidderende, treurige zuchten
uit lispeldeinende zee
verstarde zwijgende droefenis
van verlaten woestijnen

zwarte golven zwalpen zee
zachte stemmen in zeegerucht
kleine, bekrompen gedachten
verwonden ruimdenkend hart

smelten nevels weemoed samen
met heimwee van kleinmens
felle wellust hevig uitraast
in schelp der eeuwigheid

druppeldans ritselklaagt
waarin ik verwekt
in vrije val van kanonnenvlees
hemelbrand met vuurlichte pluimen