gedicht van Hans van Druten

Lustcirkels                



orgelklanken van snijdende wind
beluister 'k in bevroren zonsondergang

wijl emoties, waar een dunne maan
langzaam doorheen kerft
door scherflicht glippen
in uitdijende lustcirkels

springen waterlopen op
onder de priemende maan
die langs inktvegen omhoog kruipt

ze maken muziek als ze overdrijven
onze liefdeswolken - als rozen
uit hun knoppen barstend
balken ze rood naar dageraad