Klankenval          
















't hart bewogen als 'n wilde zee
in eigen gloed te branden
doorwaaid met woeste vlagen
druppelt tijd weg in d'oceaan

trillend, levend licht in stof gevat
oneindig zwijgen
waarin stilte hoorbaar wordt

aan stromend vuur ontsprongen
lichtende klankenval
de zon, 'n cirkel brandend bloed