gedicht van Hans van Druten
         Glimlach                


















m'n hartslag in je zachte handen
drijvend langs m'n gloeiend voorhoofd
in 't hartstochtelijkst gebed
j' aan mij te welven

aan je schoot geleund
in vlammenschijn verinnigd zwijgen
diepst-verhulde gevoel barst open
in een roes van rood

jouw lichtend profiel in speelse webben
waarin de zomer natrilt
pure morgenlucht weerkaatst
straatgerucht in ijle golven

je borsten strak papaverend
barnsteen de gloed op je huid
bijt je de glimlach van mijn mond