gedicht van Hans van Druten

Afgekeken                



schemer;  'n warme regen
van lichtstraaltjes
kaatst van de muren

'n bleek zingend blauw
waarin de vaan
van een wolk wappert

echo's van verdwaalde zuchten
door de muren opgeslorpt
en nu weer terug gezweet

vensters die oplichten
bij 't sterven van de dag
in topaas en pauwgroen fluorescent;
de hemel rondom lippenrood

dit ritueel is de echte hartstocht niet
heeft het wel van lippenstift
afgekeken