gedicht van Hans van Druten
Stardust















aan de rand
van jouw woorden
blinkt sterrenstof

heel je stem
lichtslingert om me heen
draagt tot aan de horizon

doet mij kronkelen
langs een spiraal
waar kleuren mij beuren
jouw ogen mij planten

uit de stamper
wordt tijd vloeibaar
jouw ziel bloemt
naam en vorm tot één zee
Alle gedichten van Hans van Druten