gedicht van Hans van Druten
Alles  















mijn diepste oceaan
waaruit ik ontstaan
elke druppel alles in zich;
zo stroom ik ook door jou

maan trekt golven
gevoel huilt wolven
en wacht op juist getij
dan komt een golf

ver weg van het strand
helemaal alleen, puntig
springt op, schrijft vlijm
van ons gemis

bevrucht alle wolken;
zij geselen het land
tot eenmaal aanbeland
op juiste plek
twee zielen inéén hameren
Alle gedichten van Hans van Druten