gedicht van Hans van Druten

Zielekleuren      




















ieder schepsel
schoonheid in zich draagt
voor ogen die echt zien

in mij de violist
niet hoorbaar
doch geen toon mist

een ander voertuig vond
samen met de schilder
beelden uit de tijd dicht

de tijdgeest wist
steeds alle kleuren
mengt nieuwe zielegeuren

tot hoorbaar grasklokje
zichtbare melodie
gekleed in zielfonie