gedicht van Hans van Druten

Wringen      


d' ochtend opgeklopt
met striemen
die 't paarsgrijze schijnsel
op het water breken

de hemel bruinzilver
het water donkert
met littekens van schuim

'n schrompelig blaadje
zwikt nog aan een tak
door grote wolkenogen
gluurt de dag

parelende druppels dromen
tussen scherven winterlicht
voel ik 't nieuwjaar wringen