gedicht van Hans van Druten

Vervloeien        



mijn gedachten
als vogels zwenken
rond stukgekuste lippen
en ontknoopt haar

kreunend met wijde gebaren
vallen we in scheuren van geluk
waar uren druppelen
als liefdestranen

hemel watert met vlagen
op ons neer

ergens in open zee
w' in elkaar vervloeien