gedicht van Hans van Druten

Verplaatsen          


















zijn aanraking vibreert
bast nog dagen in haar na
bezorgt  'r vochte ogen
en vlokken lippensneeuw

haar 't meest ontroert
hij zich in haar plaatst
zij g' heel en al zichzelf beziet

dit samenzijn echt liefdeleven
waaruit bloed en adem welt
in dit wondere beleven
eeuwig gemis voorbij geteld