gedicht van Hans van Druten

Verstilde song      


bij het ochtendgloren
'n ijskristal haar oog kuste
tijd stond stil, was zij ineens
in 't Al

bleef moment zweven
tussen hemel en aarde
haar tweelingziel raakte

haar tilde, hoog in de hemel
zij hem nog hoger zong
in hun liefdesmelodie
verstild tot kristal