gedicht van Hans van Druten

Schelp        


roerloos tegen de effen hemel
bontgewiekte dromen zweven
jouw lieflijkheid stralend naakt

al zondig jij scharlaken rood
en priemen meeuwen
scherp geslepen kreten

jouw muziek in stem en dans
steeds verder drijft
langs golvend vale deining

rimpeling, krinkeling
gedragen in glanzende schelp
purper van j' ingang toont