Gebroken            















de zee echoot klaroenstoten
en een hoog ijl snikken
over grootbruisende golven
van de hemel leeuwt een muil

verzonken in de plas
van haar gemoed
fladdert heimwee om haar hart

traanwolken het licht zevend
zwermen van haar uit

zonschietend op zoek
naar troostspiegels
ze één voor één te breken