gedicht van Hans van Druten

Crystal touch  



hand in hand, warm gekleed
en daaronder zo fragiel naakt
telkens als mijn oog je raakt
elke curve van j'ontleedt

wij ontmaagden verse sneeuw
wijl j'adem neerslaat in m'n haar
en ik je zachte veren knijp
slaan wij onze vleugels uit

ontstijgen we de aarde
draaien zwanend om elkaar
brede slagen in spiralen
voeren we elkaar door sferen

kristal helder halo van de maan
waar wij sneeuwelen voortaan