Apostrofe        



zoveel wat ik nooit zeggen kon
jouw ogen hebben 't mij gezongen
't lied van een hoge liefde
't wenen van 'n wilde wanhoop
en 't schokkend snikken
van 'n hart dat brak

jouw blik houdt mijn glimlach vast
met 't vogelgebaar van je vinger
veeg je een lok op z'n plaats
tederheid die vorm vindt
in code van verlegenheid

verder niemand luistert
wat ik zou willen zeggen
ligt in de nerven van m'n gezicht