gedicht van Hans van Druten
Zon en maan


zo ontzettend uniek
de zon naar jou genoemd
zou moeten worden
wat is dat voor chemie

ik smelt als zachte kaas
voel me 'n echte dwaas
alles aan jou zo perfekt
je straalt en straalt

mijn hart verbrandt;
zijn wij verbonden in d'echt
het kan niet anders
niets is echter dan jouw glim

amon, amore, zon en maan
sundara chandra, kom
wij beiden tegelijk