Zandkastelen



vandaag fietste ik
60 jaar terug in tijd
naar plekken waar bomen
mijn kleine jeugd dromen

thans volwassen onherkenbaar
net zoals mijn kinderen
strandkastelen gravend
nu tot kerels geblazen

mij steeds weer verbazen
trekjes van hun vader
en speelse bewegingen
van hun moeder

tot een balletvoorstelling
in ruimte en tijd
ik zie mezelf lopen als kind
60 jaar later nog steeds

aan de hand van
warmtebeelden
toen al in pijn
van 't onbekend verlangen

naar samenzijn
nooit meer dezelfde fiets
of hetzelfde tochtje
monument op wallekant

spreekt boekdelen
voor wie dezelfde taal
en beelden lezen kan