Druppels uit een roos


omgolfd door 't rood
van onze taal
jij door mijn ogen
naar buiten gelokt

je mond gulzig,
met volle lippen
drinkt de nacht
druppels uit een roos

langs de groef van je rug
jouw passie kruipt;
beweging is niet meer
dan een zucht groot

onder je huid het vuur
te smeulen schuilt
jouw duinen blind voor vloed

ondoof, alert
op elk miniem spoor
van bonkend bloed