Oog


de buizerd, roestend op zijn paal
de havik die een postduif slaat
leigrijze wolken waar af en toe
een dikke druppel uit valt

het licht wordt ijl,
de hoogste kammen branden
echte vogels vliegen niet
hebben een meerpaal

echte vrouwen kleden niet
wat hen het goudst doet blinken

leven uit hun derde oog
weten alles, voelen
vooral missen