gedicht van Hans van Druten
Weerkaatsingen  
   

't was net muziek bij zonsondergang
zoals zij zich ontkleedden
kreetjes, giechel, gekrakeel
vluchtig 'n teentje in het water

poedelnaakt geklater
onder een dooier van licht
rivier fluisterde naar d'oever
dat zij terug zouden komen

na hun vertrek hingen lichten
in het verlaten water
als weerkaatsingen
op een beslagen spiegel