gedicht van Hans van Druten
Verspat  
   











jouw diepe buiklicht
is warm en brons
je ongerepte stilte
als gons

daartegenover
helse daaglijksheid
die alles doodt

je adem aanstormt
naar mijn hart
op al mijn leden stort

bloemkelk van je mond
buigt naar mij over
smoort me met lover

voel me in 't schuimen
van je lust geschoond
op jouw onstuim'ge zucht

verspat