Herboren
   


gebroken uit vliezen van onze taal
word je uit mijn ogen
herboren

je mond gezwollen
met donkere lippen
drink je het licht

beweging is soms niet meer
dan een zucht groot
uit de kus van mijn handen

onder je huid een vuur woedt
duinen liggen met gespitste ogen
op hun zij, wachten op vloed
alert op miniem zuchtje adem