gedicht van Hans van Druten
Deining  


nacht met zijn donkere zwerk
mij dekt met heerlijk kleurwerk
heelal weeft vezels onhoorbaar
tot dik touw; 'k draai en wentel

zweeft volle beker rood verlangen
bezield met witgloeiend goudvuur
wind komt te voet over donker land
wervelt om mijn draaiende as

geen ander geluid dan het spel
van rood naar zwarte zucht
stilte sluit zich om m'n stem
vaal vernist in zware deining